คุณภาพอากาศใน แอตแลนตา

*แปลโดยใช้การแปลด้วยเครื่อง

หมอกควันในพื้นที่รถไฟใต้ดินแอตแลนตาคืออะไร?

หมอกควันเป็นการรวมกันของสารมลพิษซึ่งรวมถึงมลพิษของโอโซนและอนุภาคที่ทำให้ทัศนวิสัยลดลง เพื่อให้เข้าใจหมอกควันในแอตแลนตาได้ดีขึ้นสิ่งสำคัญคือต้องทำความเข้าใจกับองค์ประกอบมลพิษเหล่านี้

โอโซนเป็นโมเลกุลของก๊าซที่มีปฏิกิริยาสูงและมีการระคายเคืองสูงซึ่งประกอบด้วยออกซิเจนสามอะตอม ซึ่งแตกต่างจากมลพิษทางอากาศที่วัดได้โดยรัฐบาลกลางส่วนใหญ่ซึ่งปล่อยออกมาจากแหล่งการเผาไหม้ต่างๆโอโซนเกิดขึ้นในอากาศจากการมีอยู่ของสารมลพิษอื่น ๆ ที่ทำปฏิกิริยาภายใต้แสงแดด

เมื่อหายใจเข้าโอโซนจะโจมตีปอดโดยทำปฏิกิริยาทางเคมีกับเนื้อเยื่อปอดทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนทางสุขภาพตั้งแต่ไอและหายใจลำบากไปจนถึงการติดเชื้อทางเดินหายใจและเสียชีวิตก่อนวัยอันควร

ตามรายงาน State of the Air ปี 2020 ที่เผยแพร่โดย American Lung Association แอตแลนต้าได้รับการจัดอันดับให้เป็น "F" สำหรับมลพิษโอโซน ¹ เขต Fulton ซึ่งแอตแลนตาเป็นเขตการปกครองล้มเหลวในการบรรลุระดับโอโซนตั้งแต่อย่างน้อยปี 2539 .

เป้าหมายโอโซนของรัฐบาลกลางถูกจัดรูปแบบเป็นจำนวนวันที่เกินระดับที่ดีต่อสุขภาพ วันสีส้มอธิบายถึงสภาวะระหว่าง AQI 101 ถึง 150 ในขณะที่วันสีแดงอธิบายถึงสภาวะเมื่อ AQI อยู่ระหว่าง 151 ถึง 200 วันที่โอโซนไม่ดีต่อสุขภาพทั้งสองต้องการอุณหภูมิที่ร้อนจัดและอากาศที่ค่อนข้างนิ่ง

คุณภาพอากาศในแอตแลนต้ามีแนวโน้มที่จะอยู่ที่ 'รหัสสีส้ม' เฉลี่ย 40 วันต่อปี ² ในวันที่มีโอโซนที่ไม่ดีต่อสุขภาพเหล่านี้ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค (CDC) คาดการณ์ว่ามีการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเพิ่มขึ้น 35 เปอร์เซ็นต์สำหรับโรคที่เกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจโดยส่วนใหญ่ ในกลุ่มที่ "อ่อนไหว" ต่อมลพิษทางอากาศ บุคคลที่มีความอ่อนไหว ได้แก่ เด็กผู้สูงอายุและผู้ที่มีภาวะทางเดินหายใจอยู่ก่อนแล้ว ในเขตฟุลตันมีผู้ป่วยโรคหอบหืดในเด็กหรือผู้ใหญ่ประมาณ 90,736 คนโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง 57,077 คนโรคหัวใจและหลอดเลือด 68,893 คนเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี 229,407 คนและผู้ใหญ่ที่มีอายุมากกว่า 65 ปี 122,730 คน

น่าจะบ่งบอกถึงความท้าทายของโอโซนในจอร์เจียเด็ก 12 เปอร์เซ็นต์ของรัฐเป็นโรคหอบหืดซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศเกือบ 50 เปอร์เซ็นต์³

สำหรับมลภาวะที่เป็นอนุภาคขนาดเล็กซึ่งเป็นมลพิษที่สำคัญอีกประการหนึ่งในพื้นที่ดังกล่าวคุณภาพอากาศในแอตแลนตาได้รับคะแนนผ่าน“ บี” มลพิษของอนุภาคคือส่วนผสมของเถ้าเขม่าไอเสียดีเซลสารเคมีโลหะและละอองลอยที่มีขนาดใกล้เคียงกับกล้องจุลทรรศน์ อนุภาคเหล่านี้สามารถฝังลึกเข้าไปในปอดทำให้เกิดปัญหาสุขภาพเช่นโรคหอบหืดหายใจลำบากและระคายเคืองต่อระบบทางเดินหายใจเช่นเดียวกับอาการหัวใจวายโรคหลอดเลือดสมองและมะเร็งปอด ในขณะที่แอตแลนตาได้บรรลุถึงระดับการบรรลุของรัฐบาลกลางสำหรับ PM2.5 ประจำปีและ 24 ชั่วโมงในปี 2019 พบว่าทั้งสองมาตรการเพิ่มขึ้น เกรดที่ผ่านสำหรับการสัมผัส PM2.5 ประจำปีทำได้โดยอัตรากำไรเพียง 0.1 μg/mv ในปี 2019 แอตแลนตามีค่าเฉลี่ย PM2.5 ที่ระดับ 11.9 ไมโครกรัม/ลบ.ม. (เป้าหมายของรัฐบาลกลางคือ 12 ไมโครกรัม/ลบ.ม.) ในขณะเดียวกันเมืองนี้ไม่สามารถปฏิบัติตามเป้าหมายขององค์การอนามัยโลก (WHO) ที่เข้มงวดมากขึ้นสำหรับการสัมผัส PM2.5 ต่อปีที่ 10 ไมโครกรัม/ลบ.ม.

ในปี 2019 มลพิษอนุภาคในแอตแลนตาเทียบได้กับ แต่แย่กว่าเล็กน้อยคือเบเกอร์สฟิลด์แคลิฟอร์เนีย (11.3 µg/m³) และบัลติมอร์รัฐแมริแลนด์ (11.2 ไมโครกรัม/ลบ.ม.) การเปรียบเทียบดังกล่าวดึงดูดความสนใจไปที่ภัยคุกคามที่มักถูกมองข้ามจากมลพิษทางอากาศของอนุภาคในแอตแลนตา

ในแอตแลนตาหมอกควันและช่วงเวลาที่มีอนุภาคสูงและมลพิษโอโซนมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นพร้อมกันในช่วงฤดูร้อนซึ่งมักจะถึงระดับอันตราย ในปี 2019 ระดับดัชนีคุณภาพอากาศของแอตแลนตาขึ้นสู่ระดับสูงสุดตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนกันยายน ในแต่ละเดือนในช่วง 5 เดือนนี้ได้รับคะแนน AQI ที่ "ปานกลาง" เกินมาตรฐานของรัฐบาลกลาง

มลพิษทางอากาศในแอตแลนตาคืออะไร?

เมื่อพูดถึงอากาศที่บริสุทธิ์แอตแลนตาได้รับ“ F” สำหรับมลพิษโอโซน โอโซนเรียกว่ามลพิษ "ทุติยภูมิ" เนื่องจากไม่ได้ถูกปล่อยออกมาโดยตรง แต่เกิดขึ้นเมื่อสารมลพิษหลัก 2 ชนิด ได้แก่ ไนโตรเจนออกไซด์ (NO_x) และสารประกอบอินทรีย์ระเหยง่าย (VOCs) ทำปฏิกิริยาในแสงแดด

ในแอตแลนตาแหล่งกำเนิดมลพิษทางอากาศสำหรับไนโตรเจนออกไซด์ส่วนใหญ่ ได้แก่ การปล่อยยานพาหนะเคลื่อนที่ (67 เปอร์เซ็นต์) การเผาไหม้เชื้อเพลิง (ที่ไม่ใช่ยานพาหนะ 18 เปอร์เซ็นต์) กระบวนการทางอุตสาหกรรม (5 เปอร์เซ็นต์) และไฟ (4 เปอร์เซ็นต์) ⁴ แหล่งของสารประกอบอินทรีย์ระเหยง่าย ในทางกลับกันส่วนใหญ่รวมถึงการปลดปล่อยจากพืชและสัตว์ (84 เปอร์เซ็นต์) และการปล่อยยานพาหนะเคลื่อนที่ (6 เปอร์เซ็นต์) มลพิษหลักทั้งสองสามารถเคลื่อนย้ายได้โดยลมจากเมืองและรัฐใกล้เคียง

เนื่องจากโอโซนเป็นก๊าซที่เกิดขึ้นในอากาศจากสารมลพิษที่เป็นสารตั้งต้นซึ่งมีแหล่งกำเนิดหลายแหล่งจึงค่อนข้างยากที่จะจัดการ ความชุกของแสงแดดและความร้อนที่เพิ่มขึ้นในฤดูร้อนส่งผลให้ระดับโอโซนเพิ่มขึ้นในฤดูร้อนของแอตแลนตา แนวโน้มนี้เกิดขึ้นทั่วไปในเมืองต่างๆในซีกโลกเหนือ

แอตแลนตาเป็นเมืองที่เติบโตอย่างรวดเร็วแผ่ขยายไปด้วยการพัฒนาและการเติบโตของยานพาหนะบนท้องถนนและระยะทางในการเดินทางเช่นเดียวกัน ภายในปี 2593 คาดว่าจำนวนประชากรจะเพิ่มขึ้นมากถึง 51 เปอร์เซ็นต์และเพิ่มขึ้น 2.9 ล้านคน ⁵ ด้วยการเติบโตอย่างมากนี้ทำให้แหล่งที่มาของการปล่อยก๊าซเพิ่มขึ้นโดยการก่อสร้างการจราจรการปล่อยมลพิษส่วนบุคคลและอุตสาหกรรมที่กำลังขยายตัว

ปัจจุบันการปล่อยท่อระบายน้ำของรถยนต์และรถบรรทุกถือเป็นโทษสำหรับโอโซนในแอตแลนตาเนื่องจากแหล่งนี้มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อความชุกของไนโตรเจนไดออกไซด์ซึ่งเป็นสารตั้งต้นของโอโซนที่สำคัญ

มลพิษทางอากาศจากรถยนต์ใน Atlanta มากแค่ไหน?

รถยนต์มีส่วนรับผิดชอบต่อมลพิษทางอากาศจำนวนมากในแอตแลนตา โดยเฉพาะการปล่อยยานพาหนะคิดเป็น 71 เปอร์เซ็นต์ของสารตะกั่วในอากาศ (Pb), ไนโตรเจนไดออกไซด์ 67 เปอร์เซ็นต์ (NO₂), 57 เปอร์เซ็นต์ของคาร์บอนไดออกไซด์ (CO), 6 เปอร์เซ็นต์ของสารประกอบอินทรีย์ระเหย (VOCs), 5 เปอร์เซ็นต์ของอนุภาคละเอียด ( PM2.5) และ 2 เปอร์เซ็นต์ของอนุภาคหยาบ (PM10)

เนื่องจากการปล่อยก๊าซจากยานพาหนะเป็นสาเหตุสำคัญของมลพิษไนโตรเจนไดออกไซด์ในแอตแลนตาแหล่งปล่อยก๊าซนี้มักถูกกล่าวโทษว่าเป็นความท้าทายของโอโซนในแอตแลนตา

จากข้อมูลของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติจอร์เจียระบุว่าแอตแลนตาติดอันดับ 2 ของประเทศในด้านมลพิษทางอากาศจากยานยนต์ อาจเป็นเรื่องแปลกใจเล็กน้อยเมื่อพิจารณาว่าแอตแลนตาเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องการจราจรและการแผ่ขยายของเมือง

Atlantans ขับรถขึ้นไปมากกว่า 100 ล้านไมล์ต่อวัน - จำนวนการเดินทางโดยเฉลี่ยต่อวันของผู้อยู่อาศัยคือ 34.2 ไมล์ซึ่งเป็นระยะทางขับรถที่สูงเป็นอันดับสี่ของประเทศ ผู้สัญจรมักจะเสียเวลานั่งรถมากถึง 60 ชั่วโมงต่อปี เมื่อรถยนต์ไม่ได้ใช้งานในการจราจรก็ยังคงปล่อยมลพิษทางอากาศ

การเปลี่ยนไปสู่ยานยนต์ที่สะอาดและประหยัดน้ำมันมากขึ้นเช่นรถยนต์ไฟฟ้าและรถยนต์ไฮบริดเปิดโอกาสให้แอตแลนต้าสามารถลดระดับมลพิษทางอากาศได้มากขึ้น ในปี 2558 จอร์เจียยกเลิกเครดิตภาษีสำหรับรถยนต์ไฟฟ้าส่งผลให้มีการลงทะเบียนรถยนต์ไฟฟ้าลดลง 90 เปอร์เซ็นต์และเน้นย้ำถึงความสำคัญของรัฐในการส่งเสริมเทคโนโลยีใหม่ดังกล่าวเมื่อเร็ว ๆ นี้การเปลี่ยนไปใช้ยานยนต์ไฟฟ้าได้เริ่มได้รับการสนับสนุนจากสองฝ่าย การเปลี่ยนแปลงนี้มีความสำคัญสำหรับรัฐในการดำเนินการเพื่อทำความสะอาดคุณภาพอากาศในแอตแลนตารวมถึงคุณภาพอากาศในเมืองที่แออัดอื่น ๆ ในรัฐ

การเพิ่มขึ้นของระบบขนส่งสาธารณะทำให้เกิดช่องทางใหม่ คาดกันว่าระบบขนส่งสาธารณะในปัจจุบันช่วยลดเวลาที่ผู้คนใช้ในการจราจรได้มากถึง 32 เปอร์เซ็นต์ การเติบโตของตัวเลขนี้อาจเป็นไปได้ด้วยการเพิ่มความพร้อมของเส้นทางขนส่งสาธารณะและทางเท้าในเมืองที่มากขึ้น

ทำไมคุณภาพอากาศใน Atlanta ถึงไม่ดีในวันนี้?

คุณภาพอากาศใน Atlanta อาจได้รับผลกระทบจากหลายสาเหตุแตกต่างกันไปในแต่ละวัน แนวโน้มเผยให้เห็นปัจจัยที่ทำให้รุนแรงขึ้นโดยทั่วไปซึ่งให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับการลดแหล่งที่มาและการลดการสัมผัส

การรวมกันของโอโซนและมลพิษอนุภาคละเอียด (PM2.5) ส่วนใหญ่มักก่อให้เกิดผลกระทบต่อคุณภาพอากาศในแอตแลนตา ข้อมูลคุณภาพอากาศสดของ Atlanta แสดงอย่างเด่นชัดที่ด้านบนของหน้านี้ ฟิลด์ "สารก่อมลพิษหลัก" ระบุว่ามลพิษอยู่ในระดับสูงสุดหรือเสี่ยงที่สุดในปัจจุบัน การวัดค่ามลพิษนี้กำหนดคะแนน AQI โดยรวม เมื่อ PM2.5 ถูกระบุว่าเป็นสารก่อมลพิษหลักสิ่งนี้อาจบ่งบอกถึงการเกิดเพลิงไหม้ในบริเวณใกล้เคียงหรือการเผาไม้ฝุ่นจากกิจกรรมการก่อสร้างหรืออุตสาหกรรมและการจราจร เมื่อมลพิษของโอโซนเป็นมลพิษหลักสิ่งนี้มักบ่งชี้ถึงอุณหภูมิที่สูงอากาศนิ่งและความชุกของสารก่อมลพิษที่เป็นสารตั้งต้นจากยานพาหนะอุตสาหกรรมและเมืองและรัฐใกล้เคียง

ทั้งสองมาตรการมีระดับที่สูงขึ้นในช่วงฤดูร้อน สำหรับมลพิษโอโซนแนวโน้มนี้ไม่น่าแปลกใจเนื่องจากแสงแดดเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการก่อตัวของมลพิษ มลพิษของอนุภาคอาจเพิ่มสูงขึ้นในช่วงหลายเดือนนี้อันเป็นผลมาจากการเพิ่มความเย็นของอาคารการไม่ทำงานของรถยนต์และโครงการก่อสร้าง

ใช้ข้อมูลคุณภาพอากาศพยากรณ์ Atlanta เพื่อวางแผนล่วงหน้าและใช้มาตรการป้องกันเพื่อลดการสัมผัสมลพิษตลอดทั้งปี

คุณภาพอากาศทางฝั่งตะวันตกของ Atlanta ดีกว่าไหม

คุณภาพอากาศในแอตแลนตาแตกต่างกันไปทั่วเมืองโดยทางฝั่งตะวันตกมักประสบปัญหาคุณภาพอากาศที่สะอาดกว่าทางตะวันออก แนวโน้มนี้บางส่วนสามารถเข้าใจได้จากภูมิศาสตร์ของเมือง

มลพิษทางอากาศมีแนวโน้มที่จะส่งผลกระทบต่อกลุ่มที่มีสถานะทางเศรษฐกิจและสังคมที่ต่ำกว่าอย่างไม่เป็นสัดส่วนความสัมพันธ์นี้เป็นผลมาจากอุตสาหกรรมและลักษณะบางอย่างของเมืองที่เป็นแหล่งมลพิษทางอากาศที่สำคัญเช่นถนนสายหลักสนามบินและศูนย์อุตสาหกรรมซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับผู้มีรายได้น้อย ละแวกใกล้เคียงและที่อยู่อาศัย

ภาระด้านสิ่งแวดล้อมที่ไม่เท่าเทียมกันที่เกิดขึ้นกับกลุ่มรายได้ระดับล่างส่งผลกระทบต่อชนกลุ่มน้อยทางเชื้อชาติจำนวนมาก ประชากรเหล่านี้ไม่เพียง แต่ได้รับผลกระทบจากคุณภาพอากาศที่แย่ลง แต่ยังส่งผลให้สุขภาพแย่ลงด้วย การศึกษาที่ดำเนินการเกี่ยวกับความไม่เท่าเทียมกันทางประชากรและผลลัพธ์ด้านสุขภาพในพื้นที่แอตแลนตาพบว่าพื้นที่ใกล้เคียงที่มีสถานะทางเศรษฐกิจและสังคมต่ำเช่นบริเวณด้านตะวันออกของแอตแลนตามีความชุกของโรคหัวใจและหลอดเลือดและระบบทางเดินหายใจสูงขึ้นอันเป็นผลมาจากการสัมผัสมลพิษทางอากาศที่เพิ่มขึ้น ⁷ ความไม่เสมอภาคเหล่านี้ควรได้รับการแก้ไขเพื่อส่งเสริมสุขภาพและความเจริญรุ่งเรืองทั่วเมือง

ใช้แผนที่คุณภาพอากาศ Atlanta เพื่อสังเกตการเปลี่ยนแปลงระดับมลพิษในพื้นที่โดยเฉพาะ ขณะนี้ยังขาดการตรวจสอบคุณภาพอากาศในพื้นที่แอตแลนตาตะวันออก ข้อมูลเชิงลึกที่ขับเคลื่อนโดยปัญญาประดิษฐ์กำลังให้ข้อมูลคุณภาพอากาศเพียงอย่างเดียวในแอตแลนตาตะวันออก ข้อมูลที่มาจากฝูงชนสามารถให้โอกาสในการวัดและจัดการระดับมลพิษทางอากาศในแอตแลนตาตะวันออกได้ดีขึ้นในอนาคต เรียนรู้วิธีการเป็นผู้ให้ข้อมูลมลพิษทางอากาศที่ตรวจวัดได้

+ ทรัพยากรบทความ

[1] American Lung Association. (2020). State of the air – 2020.
[2] Southern Environmental Law Center. (2005). Facing the facts about Atlanta’s air quality.
[3] Miller A. (2012, May 23). Asthma numbers grim — particularly for kids.
[4] Air Georgia. (2020). Ambient air monitoring program.
[5] Atlanta Regional Commission. (2020). Population and employment forecasts.
[6] Berman B. (2019, December 18). Meet the Georgia Republican politician pushing hard for EVs.
[7] Servadio J, et al. (2019). Demographic inequities in health outcomes and air pollution exposure in the Atlanta area and its relationship to urban infrastructure.
DOI: 10.1007/s11524-018-0318-7